Odwracamy się na spotkanie przejmującego chłodu

Podczas gdy dzień błaga noc o litość

Twoje słońce świeci tak jasno

Że nie zostawia cienia,

Tylko blizny wyryte w kamieniu

Na powierzchni ziemi

Księżyc świeci wysoko nad Wzgórzem Jendego Drzewa

Widzimy zachód słońca w Twoich oczach

Byłeś niczym rzeka płynąca do morza,

Rzeka płynąca do morza

A w naszym świecie jądro ciemności,

Ognista strefa, gdzie poeci

Recytują prosto z serca swe słowa

A potem krwawią za to

Jara śpiewał, a jego pieśń

Była bronią w dłoniach miłości

Wiesz, że jego krew wciąż woła z ziemi

Płynie niczym rzeka do morza,

Rzeka do morza

Nie wierzę w malowane róże i krwawiące serca

Podczas gdy pociski gwałcą noc miłosiernych

Zobaczymy się znów

Kiedy gwiazdy spadną z nieba

A księżyc zapłonie czerwono

Nad Wzgórzem Jednego Drzewa

Płyniemy niczym rzeka do morza,

Niczym rzeka do morza