Bullet The Blue Sky (Wystrzel pocisk w błękitne niebo) (Rattle And Hum (Grzechot i warkot))
W zawodzącym wietrze pada tnący deszcz
Widzę jak wbija gwoździe
W dusze na drzewie bólu
Z małego świetlika buch czerwonozłocisty blask
Widzę przerażone twarze
Biegnące w panice w dolinie
Wystrzel pocisk w błękitne niebo
Pocisk w błękit
W wietrze niosącym szarańcze
Słychać grzechot i warkot
Jakub walczył z aniołem i pokonał go
Zasadź nasienie demona
A wyhodujesz ognisty kwiat
Widzę płonące krzyże
I płomienie sięgające coraz wyżej
Wystrzel pocisk w błękitne niebo
Pocisk w błękit
Podchodzi do mnie facet w garniturze i krawacie
Jego twarz jest czerwona
Niczym róża na cierniowym krzewie
Niczym królewska purpura
Wyciąga kolejne baknoty
(I przyklepuje je dłonią)
Jedna setka, dwie setki
Widzę walczące samoloty
Widzę walczące samoloty
Nad ubogimi chatami w których śpia dzieci
Posród alejek drzemiącego miasta
Schodami na pierwsze piętro
Przekręcamy klucz i powoli otwieramy drzwi
Facet dmucha silnie w saksofon
Zza ścian słyszymy pomruki miasta
Ne zewnątrz jest Ameryka
Na zewnątrz jest Ameryka
"Muzyka jest o wiele ważniejsza od muzyków, którzy ją grają"
- Adam Clayton