Miłości ocal mnie

Przybądź i przemów do mnie

Podnieś mnie i nie pozwól mi upaść

Nikt nie jest moim wrogiem

Me własne ręce są mym więzieniem

Miłości ocal mnie

Spotkałem wielu obcych

Na swej drodze do żalu

Wielu zagubionych,

Próbujących odnaleźć się we mnie

Prosiło, abym ujawnił

Ich ukryte mysli

Miłości ocal mnie

A słońce na niebie rzuca na mnie i na Ciebie cień

Wydłużający się, gdy słońce w morzu opada

Jestem tu bezimienny w pałacu mego sromu

Miłości ocal mnie



W zimnym zwierciadle szkła

Widzę me umykające odbicie

Widzę ciemne cienie tego czym kiedyś byłem

Widzę purpurę jej oczu

Szkarłat mych kłamstw

Miłości ocal mnie



A słońce na niebie rzuca na mnie i na Ciebie cień

Wydłużający się, gdy słońce w morzu opada

Wiszę na końcach palców

Jestem gotów na wszystko

Miłości ratuj mnie



Tak, choć błądzę aleją cieni

To nie będę obawiać się szatana

Przekląłem Twa rózgę i berło

Już więcej nie pocieszą mnie

Miłoście ratuj mnie



Sza la la sza la la

Sza la la sza la la



Otrząsnąłem się ze swej przesżłości

Przyszłość wreszcie przede mną

Stoję u wejścia

Do nowego świata, który widzę

Ruiny po mej prawicy

Wnet stracą mnie z widoku

Miłości ratuj mnie